Szkło.
sobota, 4.lutego.2012, 17:22
Nie wierzę w to, że znowu tu jestem. Weszłam przez przypadek. Jeszcze istniejesz. Niewiarygodne, że mogę wracać wspomnieniami do tego, co kiedyś było. Tak wiele się zmieniło, tyle osób przewinęło się przez moje życie, z którymi nie mam już kontaktu - kiedyś były podstawowym czynnikiem budulcowym tego, co nazywamy codziennością, dziś już ich nie ma.
Życie jest zdumiewające, mimo wszystko :)
Nastrój:
tagi: